
اگر اهل سفر هستی، چه کاری و چه تفریحی، پاوربانک یکی از ضروریترین همراههاست. هیچ چیز بدتر از این نیست که وسط مسیر گوشی خاموش بشه و به اینترنت، نقشه یا دوربین دسترسی نداشته باشی. اما استفاده ایمن از پاوربانک فقط گذاشتنش در کیف نیست، مخصوصا وقتی پرواز داری، چون قوانین هواپیمایی دربارهی حمل پاوربانک دقیق و گاهی سختگیرانهست.
در این راهنما، همه چیزهایی که باید درباره حمل و استفاده از پاوربانک در سفر بدونی، بر اساس تجربه مسافران و قوانین رسمی ایرلاینها، توضیح داده شده.
خیر! بردن پاوربانک مجاز است، اما قوانین مهمی دارد:
| ظرفیت پاوربانک (وات/ساعت) | وضعیت حمل |
|---|---|
| تا 100 (تا 27000mAh) | بدون مشکل |
| 100 تا 160 | با اجازه ایرلاین |
| بالای 160 (بالای 50000mAh ) | ممنوع |
این قانون، همون چیزیه که خیلیها نمیدونن و فکر میکنن پاوربانکشون چون ظرفیت بالا داره بهتره، ولی موقع پرواز دردسر میشه. این محدودهها دقیقا مطابق دستورالعملهای ایمنی سازمان بینالمللی حملونقل هوایی IATA هست و تمام ایرلاینها خودشون رو با این استانداردها هماهنگ میکنن.
اگه بخوای خیلی راحت بدون دردسر از گیت رد بشی، این چندتا قانونیه که تقریباً همه ایرلاینها طبق مقررات IATA و FAA اجراش میکنن:
پاوربانک باید همراهت باشه، نه تو چمدون:
باتریهای لیتیومی اگه تو قسمت بار گرم بشن یا ضربه بخورن میتونن خطرساز بشن. برای همین طبق قوانین جهانی، پاوربانک فقط باید تو کیف دستی باشه.
محافظت در برابر «کوتاهمداری» (Short-Circuit)
از سال 2025 یک قانون مهم به مقررات IATA و ایرلاینهای بزرگ اضافه شده: پاوربانک باید در برابر اتصال کوتاه محافظت شده باشه.
یعنی باید داخل کیف محافظ باشه، روی پورتها درپوش داشته باشه، یا حداقل داخل یک کیسه زیپدار جدا قرار بگیره. اگر پورتهای پاوربانکت باز باشه و داخل کیف با کلید یا سکه برخورد کنه، احتمال اتصال کوتاه وجود داره و مأمور امنیتی ممکنه همونجا پاوربانک رو توقیف کنه—even اگه کاملاً سالم و استاندارد باشه.